Valsugana staat bekend om haar prachtige ongerepte natuur. Dat maakt de streek aantrekkelijk voor vakantiegangers die verlangen naar sporten in de buitenlucht. In de zomer in de vorm van wandelen, fietsen en zwemmen. In de winter bieden bergen de mogelijkheid tot wintersport. Een grote, veelzijdige streek, maar er is meer. Je kunt Valsugana ook proeven! De streek kent veel gezonde en pure producten en dat maakt Valsugana aantrekkelijk voor gastronomische vakanties. In deze blog lees je alles over een paar populaire lokale producten van deze streek.

Valsugana’s fruit

In de zomermaanden kun je een bezoek brengen aan de fruitplantages van deze streek. De Cooperativa Sant’Orsola en Alpefrutta zijn de toonaangevende bedrijven voor fruitproductie in Valsugana. Hier vind je frambozen, bramen, bosbessen, rode en witte bessen, aardbeien en bos aardbeien, kersen, druiven en pruimen. Het fruit van deze streek staat garant voor kwaliteit en smaak en er wordt jam, compote en siroop van gemaakt. Natuurlijk is het ook lekker om het vers te eten.

Naast kleinfruit vind je in Valsugana ook appelboomgaarden. De productie van appels is symbolisch voor deze streek en milieubehoud, behoeften van de landbouwproductie en welzijn van de consumenten is daarbij belangrijk.



Valsugana’s specialiteit
Parampampoli is de specialiteit van Valsugana. Deze drank bestaat uit koffie, grappa, wijn en suiker en wordt warm en geflambeerd opgediend. Rond augustus vindt in de bossen rond Tenna zelfs een Parampampolifestival plaats. Tijdens dit evenement treden plaatselijke artiesten op en vloeit de Parampampoli rijkelijk.

Naast Parampampoli staat Valsugana bekend om haar vleeswaren. Lucanica trentina, spek, cacciatorini, carne salada en ciuighe worst zijn enkele voorbeelden van vleeswaren die verbonden zijn met deze streek. Waar wij Nederlanders vleeswaren op brood verwachten, worden deze in Italië vaak gegeten bij een goed glas wijn in de vorm van tapas. Voor echte Italiaanse gezelligheid dus!  

De typische streekproducten van Valsugana worden ook gebruikt voor het maken grappa. Deze sterkedrank wordt verkregen uit de distillatie van wijndroesem en producten als warkruid, jeneverbes, appel, bosbessen en bos aardbeien maken deze drank tot een lekkere aperitief voor na het eten.  

Meer Proeven?
Er valt nog veel meer te proeven in Valsugana. Wat dacht je van Fravort bier uit Trentino, of de heerlijke honing gemaakt van rododendron en kastanje? Voor degene die geïnteresseerd zijn in geneeskrachtige kruiden heeft Valsugana een speciale groep voor geneeskrachtige kruiden: Gruppo Erbe Officinali Valsugana. Valsugana heeft zoveel te bieden op het gebied van eten en drinken, dat moet je zelf ontdekken.

Op de site van de plaatselijke VVV, vind je nog veel meer typische producten van deze streek. Daarnaast vind je op deze website meer handige vakantietips voor Valsugana en lees je alles over deze prachtige streek.   

Vanochtend worden we weer om een uurtje of 9 wakker na een heerlijke nachtrust. Hoewel het overdag erg warm kan zijn, koelt het ’s avonds lekker af, waardoor het in de caravan niet meer al te warm is. We halen wat verse broodjes bij de campingwinkel en laten het ontbijt ons smaken.

Vanochtend hebben we een uitstapje gepland naar Castel Pergine. Dit kasteel is gelegen op een 200 meter hoge heuvel bij Pergine en is gebouwd in de 13e eeuw. Tegenwoordig is het, naast een historische trekpleister, tevens een hotel en restaurant. In de kasteeltuin en binnen zijn ieder jaar weer sculpturen te zien van kunstenaars. Op deze manier wordt het historische aspect van het kasteel gecombineerd met moderne kunst.


Na het kasteelbezoek zoeken we het strand op. Het is gelukkig niet zo druk als in het weekeinde, wanneer ook Italianen uit de regio hun verkoeling zoeken bij het meer. Op dat soort dagen kiezen wij er vaak voor om bij het zwembad op de camping te gaan liggen. We lezen een boekje, doen een spelletje en koelen af en toe even af in het heerlijke water. Uiteraard wordt er nog een ijsje gehaald. Bijna overal is er wel een bar of restaurant naast het strand te vinden waar overheerlijk Italiaans schepijs te krijgen is; stracciatella en limone zijn mijn favorieten!



Aan het einde van de middag gaan we weer terug naar de camping. Daar drinken we nog wat alvorens we op de fiets naar de supermarkt in het dorpje gaan om een boodschap te doen. Het avondmaal wordt weer een zalig prutje op de skottelbraai. Het lijkt wel of dit een nationale bezigheid aan het worden is: iedere Nederlandse kampeerder lijkt zo’n ding te hebben en er bijna dagelijks gebruik van te maken. Als we aan het natafelen zijn, komt de fruitman uit Pergine met zijn Vespa karretje ons laantje ingereden. Achter in zijn bak staat overheerlijk vers fruit uit de regio: aardbeien, frambozen, kruisbessen, noem het maar op! En voor de prijs hoef je het niet te laten staan…


’s Avonds word ik nog uitgenodigd door de Italianen die tegenover ons staan om een kaartspel te doen. Ik weet dat mijn vader dit spel 30 jaar geleden ook al met hen speelde. Onze Italiaanse vrienden blijken dit alleen maar op de camping met ons te spelen, de rest van het jaar wordt dit met niemand anders gespeeld.



Na nog een afzakkertje te hebben genomen, zoeken we ons bedje op. Het was weer een prachtige vakantiedag in Valsugana. En er zullen er nog vele volgen….

Vanaf onze camping hebben we goed zicht op de Kaiserjägerweg. 's Avonds zien we goed de autolichten die via de vele haarspeldbochten omhoog of omlaag slingeren. Links van de Kaiserjägerweg bevindt zich een avontuurlijke kloof, Val Scura. Hier doorheen loopt de Sentiero Clemente Chiesa. In het bovenste deel van deze route zijn diverse steile passages voorzien van trappen en staalkabels om je aan te zekeren. Dit soort routes wordt ook wel via ferrata of klettersteig genoemd.

Samen met mijn dochters Larissa (11) en Dagmar (14), mijn zwager Ronald en ons nichtje Amber van 8 staan we om 9 uur op de parkeerplaats bij Albergo Alla Vedova, gelegen achter Caldonazzo en startpunt voor vandaag. Voor Amber is het erg spannend, voor haar is het de eerste keer dat ze een klettersteig gaat doen. We lopen eerst nog een stukje over de weg en gaan volgen dan pad 233 dat de Val Scura in gaat. We winnen al snel aan hoogte en lopen dan weer rechts, dan weer links langs het beekje dat door de kloof loopt. We moeten af en toe de beek oversteken en uitkijken dat we niet al te natte voeten krijgen.



Hoe hoger we komen, hoe meer uitzicht we krijgen. We zien Levico en de Panarotta, later ook de verder gelegen toppen van het Brentamassief. Bij de eerste staalkabels aangekomen trekken we onze klimgordel en klettersteigset aan, waarmee we ons aan de kabels kunnen zekeren. Ook de helm hoort bij de uitrusting, om ons te beschermen tegen vallende stenen. We vorderen gestaag, al heeft Amber af en toe wat moeite met de grote stappen die ze moet maken. Ongeveer halverwege de route komen we aan bij de bron van het beekje dat door de kloof loopt. Het water komt letterlijk uit de berg! Voor de meiden een mooi moment om even af te koelen.

Hierna vervolgen we onze weg naar boven. Langs smalle richeltjes, over grote rotsblokken en via enkele korte trappetjes. Een stukje achter ons loopt een man alleen. Als ik even later met hem praat, blijkt het een Duitser te zijn die de E5 route loopt. Dit is een lange afstandsroute die bestaat uit 30 etappes en loopt van Konstanz aan de Bodensee naar Verona. 2 etappes lopen ook door Valsugana. Etappe 21 gaat van Palu via Lago Erdemolo, Fravort en Panarotta naar Levico, etappe 22 loopt vervolgens via Val Scura naar Luserna. Tot op heden is dit de mooiste etappe die hij tot nu toe heeft gedaan!

In het bovenste deel van de klettersteig komen we langs een bronzen schild in de wand waar de naam van de route op is aangegeven, de alpinisten van Caldonazzo hebben deze route in 1959 opgedragen aan Clemente Chiesa. Wat ons hier opvalt is de structuur van de rotsen. Het lijken rotsplaten die allemaal op elkaar gestapeld zijn, horizontaal, verticaal en schuin op elkaar. Wat een krachten zijn  erbij komen kijken toen miljoenen jaren geleden deze bergen gevormd zijn!

Uiteindelijk bereiken we via de laatste kabels en trappetjes het bos en kunnen we onze klimuitrusting uit doen. Als we verder lopen bereiken we uiteindelijk Albergo Monte Rovere waar we van een welverdiende pauze genieten.

De terugweg gaat via de Kaiserjägerweg. Het eerste stuk lopen we over de weg, later steken we steeds stukken af via pad 202, waardoor we sneller afdalen. We moeten wel uitkijken, met de losse stenen en boomstronken is een val gauw gemaakt. Het uitzicht is prachtig, we overzien de meren van Caldonazzo en Levico en alle bergtoppen in de nabije en verre omgeving.



Amber heeft hier echter geen oog meer voor. Ondanks de aanmoedigingen van haar grote nichten wordt het haar een beetje teveel. In de boeken staat 4 uur aangegeven voor deze route, wij zijn met de kinderen echter al bijna 7 uur onderweg. Ik neem de rugzak van Ronald over, zodat hij zijn dochter de laatste stukken kan dragen. Groot is de opluchting als we bijna terug bij de auto zijn, ineens loopt ze weer als de beste. En terug op de camping hebben ze natuurlijk de meest spannende verhalen te vertellen aan iedereen!